Przez Bar Saumę Jabalaha otrzymał papieski pierścień oraz bullę uznającą go za patriarchę wschodnich chrześcijan.
W maju 1304 roku Jabalaha, w liście zaadresowanym do papieża Benedykta XI, wyraził chęć połączenia obu kościołów, jednakże unia została odrzucona przez nestoriańskich biskupów.
W 1310 roku Jabalaha próbował nieskutecznie zapobiec masakrze chrześcijan w Irbilu. Porażka spowodowała wycofanie się z życia kościelnego i wczesną emeryturę w stolicy Ilchanów, Maraghe, gdzie pozostał do śmierci w 1317 roku.
Przypisy
Bibliografia Grzegorz Bar Hebraeus, Chronicon Ecclesiasticum, ed. J. B. Abbeloos and T. J. Lamy, (Paris: Maisonneuve, 1877), 3: II, cols.451ff. Paul Bedjan, Histoire de Mar Jab-Alaha, Patriarche, (1888, 2. ed 1995; reprint Gorgias, 2007). Syryjski tekst na którym bazują tłumaczenia Montgomery'ego i Budge'a. E. A. Wallis Budge, The Monks of Kublai Khan, (Londyn: Religious Tract Society, 1928). Ian Gillman & Hans-Joachim Klimkeith, Christians in Asia before 1500, (Ann Arbor: University of Michigan Press, 1999), 140, 252. James