Kanadyjska Grupa Malarzy (ang. Canadian Group of Painters) – ugrupowanie kanadyjskich artystów powstałe w 1933 w Toronto, jako sukcesor Grupy Siedmiu istniało do 1969.
Historia Do 1930 obraz kanadyjskiej sztuki za granicą zdominowała Grupa Siedmiu, uchodząca za „szkołę narodową”. Takie wyeksponowanie znaczenia Grupy spowodowało otwartą krytykę ze strony jej przeciwników. Część młodych artystów powołała w lutym 1933 Kanadyjską Grupę Malarzy, która liczyła dwudziestu ośmiu anglojęzycznych członków, pochodzących z całej Kanady. Rok wcześniej, po śmierci J.E.H. MacDonalda przestała istnieć Grupa Siedmiu, a jej członkowie weszli w skład nowo powstałej grupy. Na jej prezesa wybrany został Lawren Harris. Pierwsza wystawa Kanadyjskiej Grupy Malarzy miała miejsce w listopadzie 1933 w galerii Heinz Art Salon w amerykańskim Atlantic City. Po niej, jeszcze w listopadzie, zorganizowana została pierwsza wystawa grupy w Kanadzie, w Toronto Art Gallery. Wczesną historię ugrupowania zdominowali ex-członkowie Grupy Siedmiu: Arthur Lismer, A.Y. Jackson i Lawren Harris.