pod jego kierownictwem włączone zostały zbiory bibliotek szkół gospodarstwa wiejskiego z Łodzi i Cieszyna. Troską Pelczarskiego było również zapewnienie bibliotece odpowiednich pomieszczeń oraz właściwy dobór kadry, wyróżniającej się wiedzą i bibliotekarską, i specjalistyczną. Silnie wspierał dokształcanie pracowników, a własne umiejętności i wiedzę uzupełniał na kursie bibliotekarskim w Jarocinie oraz na praktyce w Bibliotece Jagiellońskiej. Zorganizował także sieć bibliotek filialnych i zakładowych. W 1963 był inicjatorem powołania Komisji Koordynacyjnej Współpracy Naukowych Bibliotek Rolniczych. W 1972 przeszedł na emeryturę, pozostając jeszcze przez cztery lata konsultantem swojego następcy, dr. Witolda Rumszewicza.
Pelczarski był autorem artykułów w prasie bibliotekarskiej. Od czasów przedwojennych działał w Związku Nauczycielstwa Polskiego, był też aktywnym członkiem Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich (do 1953 funkcjonującego jako Związek Bibliotekarzy i Archiwistów), m.in. przewodniczącym Zarządu Okręgu w Olsztynie. Brał udział w pracach Ośrodka Badań Naukowych. Był jednym z założycieli Towarzystwa Miłośników Ziemi Ostródzkiej oraz działaczem ostródzkiego koła Związku Pszczelarzy.