Dane o nieprzyjacielu zdobywano na początku drogą bezpośredniej obserwacji, a niezwykle cenne okazały się kontakty z Polakami wywiezionymi na przymusowe roboty. Wiele informacji i bezpośredniej pomocy udzielił Henryk Damięcki, który pracował w Gubinie przy wyładunku i rozwożeniu węgla. Władający językiem niemieckim dowódca grupy robił często wypady do Gubina i Lubska. Meldunki nadawała grupa codziennie drogą radiową i zawierały one cenne wiadomości. Do osiągnięć grupy należy zaliczyć wykrycie transportów jednostek pancernych przerzucanych z frontu w Ardenach, rozpoznanie niemieckich umocnień i zaminowanie obiektów nad Nysą Łużycką, zlokalizowanie w lasach koło Gubina kompleksu obiektów i urządzeń dywizji grenadierów pancernych Grossdeutschland, wysadzenie transportu wojskowego w okolicach Lubska na trasie Gubin – Lubsko – Żary – Wrocław. Przerwa w ruchu trwała trzy doby, a nieprzyjaciel poniósł znaczne straty w sprzęcie i ludziach. Otrzymali za ten czyn Krzyże Walecznych.