17 lutego przez Krosno Odrzańskie, Rawicz, Częstochowę i Łódź grupa powróciła do Włoch pod Warszawę. Za „Włodka” i „Janka”, którzy odeszli do innych jednostek weszli do grupy: Tadeusz Strusiński oraz Bogdan Kyrcz. Na przełomie marca i kwietnia 1945 grupa została przetransportowana w rejon Łagiewnik koło Gniezna i wyrzucona w rejonie jez. Mueritz w Meklemburgii. Działała tam do 1 maja, a jej członkowie świętowali 9 maja 1945 w punkcie zbornym w Neustrelitz.
Pamięć o grupie thumb|250px|Tablica pamiątkowa na Baszcie Pachołków w Lubsku W kwietniu 1967 roku część grupy z dowódcą por. Kazimierzem Cieliszakiem gościła u kombatantów w Lubsku. Zwiedzili miejsce działań oraz odszukali miejsce wysadzenia pociągu.
23 stycznia 1986 odbyło się w Lubsku wspólne posiedzenie ZW ZBoWiD w Zielonej Górze i ZW Stowarzyszenia „Wisła–Odra”, podczas którego podjęto rezolucję o upamiętnieniu miejsca lądowania „Wisły”. 10 maja 1987 na leśnej polanie koło miejscowości Strużka, w miejscu lądowania grupy odbyła się manifestacja i odsłonięcie obelisku ku czci grupy. W uroczystości wzięła udział żona Kazimierza Cieliszaka Krystyna oraz siostra Janina i brat Jerzy. Odsłonięcia obeliskuObelisk został zaprojektowany przez architekta dr Tomasza Florkowskiego, a wykonali go gubińscy zwiadowcy i leśnicy dokonała żona K. Cieliszaka w asyście zaproszonych gości.