Ogromne znaczenie dla rolnictwa tego kraju miała kolonizacja francuska trwająca od 1830 do 1962. W czasach Algierii francuskiej, a więc w okresie, kiedy Algieria była najpierw kolonią, a później terytorium zamorskim Francji, Algieria była traktowana jako kolonialny spichlerz, źródło dostaw półproduktów rolnych. Rozpoczął się masowy napływ kolonistów francuskich, którzy przejęli od ludności rdzennej blisko połowę gruntów rolnych, zwykle nieodpłatnie. Najbardziej pożądane były grunty najżyźniejsze. Produkcja rolna w tworzonych w ten sposób gospodarstwach była bardzo wydajna i w XIX wieku w Algierii występować miały znaczące nadwyżki produkcji rolnej. Równocześnie trwały zmiany w profilu upraw skutkujące odejściem od produkcji na potrzeby własne w celu wytwarzania produktów eksportowych. Produkcja komercyjna pszenicy, winogron i cytrusów wiązała się z ograniczeniem powierzchni lasów, pastwisk i tradycyjnych upraw. W efekcie od lat 30. XX wieku, Algieria, wcześniej posiadająca nadwyżki produkcji rolnej, musiała zacząć importować żywność. Kolonizacja spowodowała zniszczenie tradycyjnego, ekstensywnego, ale w lokalnych warunkach efektywnego rolnictwa, a dodatkowo wiązała się z silnym przekształceniem społeczności wiejskiej. Tradycyjni rolnicy i pasterze stali się bowiem robotnikami na plantacjach kolonizatorów.