W kolejnych latach Janus próbował odzyskać nie tylko Famagustę, ale i Kyrenię. W 1403 r. próbował zbrojnie wyprzeć wojska genueńskie z cypryjskich portów, ale poniósł porażkę. Dwa lata później Cypr nawiedziła epidemia, podczas której zmarła żona Janusa, Szarlotta. W tym samym czasie król musiał stawiać czoła najazdom tureckim. W 1424 r. uderzyli oni na Limmasol, a rok później na Famagustę i Larnakę. W lecie 1426 r. mamelucy dokonali inwazji na Cypr. Trzytysięczna armia islamska prowadzona była przez Tangrivera Mohameda. Janus zebrał armię i ruszył na odsiecz twierdzy Limmasol. Jednocześnie poprosił o pomoc Wenecję. Ta jednak odmówiła, nie chcąc niszczyć sobie kontaktów z państwami arabskimi. Podczas bitwy pod Chirokitią 7 lipca 1426 r. Cypryjczycy ponieśli klęskę, Janus dostał się do niewoli i dopiero po dziesięciu miesiącach został wykupiony przez swojego brata. Tymczasem mamelucy spalili stolicę państwa Nikozję, zmusili króla do płacenia trybutu, po czym wycofali się z wyspy.