Nero d’avola zwykle była bazą dla cuvées z francuskimi odmianami cabernet sauvignon, merlot i syrah. W ostatnich latach coraz częściej produkuje się wina o stuprocentowej zawartości nero d’avola, na bazie winogron o świadomie ograniczanych zbiorach, dla osiągnięcia większej gęstości aromatu. Wino jest przeważnie intensywnie ciemnoczerwone, niemal przechodzące w czerń (stąd nero w nazwie) i skoncentrowane, o miękkich taninach i kwasowości pozwalającej na starzenie. Charakterystyka porównywalna jest z shirazami z Nowego Świata.
Czasami dla określenia odmiany używa się nazw calabrese de calabria i calabrese d'avola.
Bibliografia Horst Dippel (red.), Das Weinlexikon, wyd. S.Fischer, 2003, Pierre Galet, Dictionnaire encyclopédique des cépages, wyd. Hachette Livre, Paryż 2000. Jancis Robinson, Das Oxford Weinlexikon, wyd. 3 poprawione, Gräfe und Unzer Verlag, Monachium 2007. Norbert Tischelmayer, Wein-Glossar, 2777 Begriffe rund um den Wein, wyd. Np Buchverlag, 2001,
Przypisy
Kategoria:Szczepy winorośli