Równolegle obok „Moniuszki” działał chór dziewcząt, zwany „Małym Chórem”. Pierwszym dyrygentem był Grzegorz Sauer, a od 1913 r. Franciszek Masłowski. Celem dziecięcego chóru było przygotowanie dziewcząt do wstąpienia w szeregi Towarzystwa Śpiewu „Moniuszko”.

W czasie I wojny światowej chór występował w kościele Świętej Trójcy, a także sporadycznie w innych świątyniach i w sali Domu Polskiego. Chór uczestniczył w uroczystości powitania Wojska Polskiego na Starym Rynku 20 stycznia

W okresie międzywojennym znacznie wzrosła liczba członków – do 140 w 1929 r., 150 w 1931, następnie spadła do 80 w 1938 r. Chór brał udział w uroczystościach kościelnych, miejskich, związkowych, w zjazdach śpiewaczych oraz w uroczystościach innych chórów z Bydgoszczy, Wielkopolski i Pomorza.

Długoletnim dyrygentem chóru (1913–1953) był Franciszek Masłowski. Po nim funkcję przejął Bronisław Dahlke (1953–1963). Ostatnim dyrygentem był organista Jan Busko. Za jego kierownictwa chór „Moniuszko” chylił się ku upadkowi z powodu braku naboru młodych chórzystów. W 1973 r. nastąpił kres działalności zespołu.

Zobacz też Chór Chóry w Bydgoszczy

Bibliografia

Moniuszko