Józef Biniaś (ur. 23 stycznia 1888 w Rozbitku, zm. 1940 w Kalininie) – podkomisarz Policji Państwowej, kawaler Orderu Virtuti Militari, jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wojciecha i Teofili z Muchajerów. W latach 1894–1902 uczęszczał do szkoły ludowej w Kurnatowicach. Od 1910 roku w armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik I wojny światowej. Od 1 stycznia 1919 roku w Wojsku Polskim, 7 stycznia 1919 roku dołączył do Formacji Powstańczych Grupy Zachodniej w Powstaniu Wielkopolskim jako dowódca kompanii wojsk powstańczych. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. 4 lutego 1921 roku odznaczony Krzyżem Walecznych za niezwykłą waleczność i bohaterstwo podczas walk odwrotowych nad Bugiem w rejonie miejscowości Wierów. Zwolniony z wojska 17 czerwca 1922 roku, porucznik rezerwy piechoty z przydziałem do 58 pułk piechoty w garnizonie Poznań. Od 5 grudnia 1922 roku w Policji Państwowej, pełnił służbę m.in. jako Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w Działdowie (1924), Komendant Powiatowy Policji w Wąbrzeźnie (1929) i Kamionce Strumiłowej. W latach 1938–1939 pełnił służbę w Bydgoszczy, we wrześniu 1939 roku jako kierownik IV Komisariatu.