Panika roku 1866 – kryzys gospodarczy, spowodowany m.in. nadmierną ekspansją kredytową, który w 1866 roku dotknął kilka państw Europy zachodniej i południowej.
Kryzys w Anglii, Francji i Hiszpanii W Europie Zachodniej panikę 1866 roku wywołała ekspansja kredytowa, która rozpoczęła się w 1861 r. Kluczową rolę odegrały rozwój bankowości w Anglii oraz ekspansja kredytowa zapoczątkowana przez francuski Credit Foncier. Ekspansja wywindowała ceny dóbr pośrednich. Przemysły budowlany i bawełniane rozwijały się w szybkim tempie, aż do wybuchu paniki w 1866 roku, która była spowodowana serią spektakularnych upadków. Najbardziej znany był przypadek Overend Gourney w LondynieJesús Huerta De Soto: Money, Bank Credit, and Economic Cycles, wydanie drugie , 2009, s. 485 [dostęp 2012-03-29]..
System bankowy w Anglii rozwijał się bez przywiązywania wartości do płynności. Kredytów bankowych używano do napędzania spekulacyjnego szaleństwa. W ciągu kilku lat zostało założone prawie trzysta firm o łącznym kapitale 504 mln funtów. W ten sposób wkroczono na drogę wiodącą prosto do krachuElgin Groseclose: Money and Man. wydanie czwarte, 1976, s.