Spowodowało to łańcuch bankructw i paniczne wyprzedawanie papierów wartościowych. Cena obligacji 6-letnich USA spadała dalej do 95 dolarów 20 marca, czyli o 25 procent w ciągu dwóch tygodni.
Według pogłosek dług Duera wynosił aż 3 miliony dolarów – był on więc niewypłacalny. Na dodatek rząd federalny wezwał go, by wyjaśnił zaginięcie 240 tysięcy dolarów ze Skarbu Państwa. Był to wynik albo jego sposobu księgowania, albo malwersacji, kiedy był jeszcze Sekretarzem Rady Skarbu. Oskarżeń tych unikał przez trzy lata dzięki bliskim związkom z Aleksandrem HamiltonemBruce H. Mann, "Republic of debtors: bankruptcy in the age of American independence", Google books preview, s.114. [dostęp 2012-03-29].
23 marca Duer znalazł schronienie w miejskim więzieniu – miejscu, które on postrzegał jako bezpieczniejsze niż jego willa na Broadwayu. Zmarł w więzieniu w 1799 roku. Spisano listę z nazwiskami największych handlowców, którym Duer był dłużny pokaźne sumy – 80 tysięcy dolarów tylko jednej osobie. Zalegał również „sklepikarzom, wdowom, sierotom, rzeźnikom, szoferom, ogrodnikom i kobietom na targach”. Wkrótce jeden z partnerów Duera, Walter Livingston z potężnego klanu Hudson River Valley, dołączył do niego w więzieniu jako dłużnik. Razem z nim podpisał 28 weksli na łączną sumę 203 875,80 dolarów.