Rab sza reszi w Biblii W trzech miejscach w Biblii wzmiankowane są osoby noszące tytuł rab ša rēši (biblijny rabsaris). W pierwszym przypadku (2 Księga Królewska 18:17) chodzi o nieznanego z imienia rab ša rēši asyryjskiego króla Sennacheryba (704–681 p.n.e.), który wraz z dwoma innymi dostojnikami (rab šāqê i turtannu) wysłany zostaje do Ezechiasza, króla Judy, by nakłonić go do poddania Jerozolimy. W drugim przypadku (Księga Jeremiasza 39:3) tytuł ten nosi (Nebu-)sarsekim, jeden z dowódców wojskowych babilońskiego króla Nabuchodonozora II (604–562 p.n.e.), uczestniczący w zdobyciu Jerozolimy (587 r. p.n.e.). Parę wierszy dalej (Księga Jeremiasza 39:13), przy opisie babilońskich dostojników przebywających w Jerozolimie, tytuł ten wspomniany jest ponownie, ale nosi go już osoba o innym imieniu - Nebuszazban. Pomimo różnicy w zapisie imion wielu badaczy przypuszcza, iż w przekazie Jeremiasza chodzi tak naprawdę o jedną i tę samą osobę - postulują oni, iż jest mało prawdopodobne, aby w miesiąc po zdobyciu Jerozolimy tytuł ten mógł nosić ktoś nowy.