W czasie paniki 1893 roku Stany Zjednoczone zostały wpędzone w kryzys, który w tamtym czasie uważany był za najdotkliwszy, jakiego kiedykolwiek doświadczyły. Była to recesja o zasięgu ogólnoświatowymElgin Groseclose, „Money and Man”(pdf)(ang.), wydanie czwarte 1976, s. 211–212..
Od kryzysu zaufania do Paniki Obawy o standard złota nasiliły się w marcu 1891 r., kiedy Skarb Państwa USA niespodziewanie nałożył wysokie opłaty za eksport sztabek złota pochodzących z jego skarbców. W związku z tym większość złota zaczęła być eksportowana raczej w postaci monet niż sztabek. Szok wstrząsnął środowiskiem finansowym w USA i za granicą w lipcu 1892 roku, kiedy Senat Stanów Zjednoczonych uchwalił projekt ustawy, która dopuszczała wprowadzenie srebra jako środka płatniczego. Fakt, że ustawa nie przeszła dalej nie był wystarczający, aby odbudować nadszarpnięte zaufanie wobec standardu złota. Banki zaczęły wprowadzać klauzule do umów kredytowych i hipotecznych, wymagając spłat w złotych monetach; oczywiste było, że dolar nie cieszył się dłużej zaufaniem. Eksport złota nasilił się w 1892 r.;