Ludwik Dembiński (ur. 28 stycznia 1928 w Witkowicach, zm. 5 lutego 2000 w Warszawie) – polski prawnik, dyplomata, publicysta, działacz katolicki.

Życiorys W czasie II wojny światowej walczył w Armii Krajowej, m.in. uczestniczył w akcji „Burza”. W 1950 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim i już w 1951 obronił na tej uczelni pracę doktorską pod kierunkiem Mariana Zimmermanna „Zagadnienie rejestracji umów międzynarodowych”.

W 1956 był jednym z sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Ogólnopolskiego Klubu Postępowej Inteligencji Katolickiej, a następnie aktywnym działaczem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, m.in. wiceprezesem Klubu w latach 1962–1965 i 1973, członkiem zarządu w latach 1965–1966, 1972–1973. Kanclerz Związku Polskich Kawalerów Maltańskich. W latach 1950–1952 i 1961–1967 był pracownikiem naukowym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (w pierwszym okresie jako starszy asystent na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych, w drugim jako adiunkt w I Katedrze Historii Nowożytnej), w latach 1952–1961 pracował jako adwokat w Warszawie. Współpracował z Tygodnikiem Powszechnym, w którym prowadził rubrykę „Glob się obraca”. W latach 1967–1971 był sekretarzem generalnym ruchu Pax Romana. W latach 1971–1972 wykładał na Uniwersytecie Montrealskim i Uniwersytecie Ottawskim.