thumb|200px|Nił Sorski Niezachłanni (, oryg. cs. niestiażatieli) – określenie grupy mnichów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego reprezentującej prąd religijny, który ukształtował się w drugiej połowie XV i istniał do połowy XVI w. Niezachłanni opowiadali się za pełną niezależnością państwa i Kościoła oraz za wyrzeczeniem się przez Kościół ziemskiego majątku. Przywódcami niezachłannych byli Nił Sorski i Wassian Patrikiejew. Idee niezachłannych podzielał i gorąco ich bronił Maksym Grek.
Charakterystyka poglądów Niezachłanni opowiadali się przeciwko gromadzeniu przez Rosyjski Kościół Prawosławny majątków ziemskich, w szczególności przeciwko ich posiadaniu przez monastery. Twierdzili, że obowiązkiem mnicha jest życie w ubóstwie i utrzymywanie się z własnej pracy. Bogactwo - w ocenie przywódcy niezachłannych, Niła Sorskiego - nieuchronnie demoralizowało mnichów. Mnisi - według niezachłannych - powinni dążyć do moralnej doskonałości i wewnętrznego doskonalenia, które mieli osiągać poprzez kontemplację. Za jedyne źródło dogmatów i prawd wiary uważali oni Pismo Święte, obniżając znaczenie Tradycji – dopuszczali dyskusję ze zwyczajami cerkiewnymi, a także ich zmianę.