Bolesław Szatański, także Jonas-Szatański (ur. 25 kwietnia 1905 w Baligrodzie, zm. 28 września 1978 w Warszawie) – inżynier mechanik, konstruktor aparatury chemicznej, jeden z ojców normalizacji w powojennym polskim przemyśle chemicznym.
Życiorys Pierwsze czterdzieści lat życia Bolesława Szatańskiego były nierozerwalnie związane ze Lwowem. Tu uczęszczał do szkół, aktywnie uczestniczył w Obronie Lwowa w 1918/19, tu studiował i uzyskał w 1937 roku dyplom inżyniera na Wydziale Mechaniki Politechniki Lwowskiej. W latach 1937–39 pracował na stanowisku konstruktora w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Mościcach. Do lipca 1944 pozostawał we Lwowie. W obliczu zbliżającej się ofensywy Armii Czerwonej przeniósł się wraz z żoną do Warszawy. Po upadku powstania trafił do Gliwic, gdzie w latach 1945-50 pracował jako kierownik biura konstrukcyjnego a następnie jako generalny projektant w Przedsiębiorstwie Konstrukcji Aparatury Chemicznej PEKACHEM1945-1947: Główne Biuro Inwestycji i Odbudowyod 1949: Biuro Projektów i Studiów Przemysłu Chemicznego BIPROCHEM. Pod kierunkiem dyrektora Biura, prof. Tadeusza Hoblera, zaprojektował m.in. linie technologiczne dla zakładów azotowych w Tarnowie-Mościcach, Chorzowie, Jaworznie, Dworach k/Oświęcimia i Kędzierzynie.