Pawlik Morozow, właściwie Pawieł Trofimowicz Morozow (ros. Павел Трофимович (Павлик) Морозов; ur. 14 listopada 1918 we wsi Gierasimowka w guberni tobolskiej, zm. 3 września 1932 tamże) – chłopiec z RFSRR, uznawany w oficjalnej propagandzie radzieckiej za patrona ruchu pionierskiego i wzór do naśladowania dla dzieciMariusz Żurawski, Literatura czerwonego dworu. Bellona 2015, s. 274.. Po jego śmierci, w okresie stalinizmu powstawały o nim piosenki, wiersze, książki, sztuki teatralne, a nawet opera symfoniczna. Od czasu upadku ZSRR w 1991, historycy kwestionują biografię Pawlika Morozowa, wskazując na odgórną ingerencję władzy w oficjalny przekaz. W dzisiejszej Rosji nie jest powszechnie postrzegany jako bohater.
Oficjalna wersja Według kolportowanej wersji oficjalnej był organizatorem pierwszego oddziału pionierskiego we wsi Gierasimowka w guberni tobolskiej za Uralem, który pomagał komunistom w organizowaniu kołchozu i skupie zboża. Przypadkowo dowiadując się o spisku kułaków, do którego należał także jego ojciec, zdemaskował plany spiskowców. Z tego powodu dziadek – kułak miał zabić Pawlika i jego młodszego brata. Wersja ta była wykorzystywana propagandowo w okresie tzw.