Bitwa nad Bosforem – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 941.
Powodem wyprawy Igora Rurykowicza na Konstantynopol, stała się odmowa respektowania przez cesarza traktatu handlowego. Siły Rusów biorące udział w wyprawie liczyły 10 000 ludzi. W lipcu 941 Rusowie wylądowali niedaleko latarni morskiej u wylotu cieśniny Bosfor, gdzie założyli obóz. Następnie najeźdźcy skierowali się naprzeciwko przebywającym w pobliżu siłom bizantyjskim. Kawaleria bizantyjska nie odważyła się na stoczenie walnej bitwy atakując jedynie skrzydła Rusów, których ostrzeliwano z łuków. W końcu, po nadejściu piechoty cesarskiej, Igor zdecydował się na atak. Mimo znacznej przewagi liczebnej Bizantyjczyków zostali oni pobici w centrum w walce na broń białą. Pobita piechota rozpoczęła ucieczkę, Rusowie nie podjęli jednak pościgu i odpierając ciągłe ataki kawalerii wycofali się do obozu. Ze strategicznego punktu widzenia zwycięzcami okazali się Bizantyjczycy, którzy nie dopuścili do zdewastowania kraju.