Samarin był bowiem zdecydowanym krytykiem działalności Rasputina.
W czerwcu 1917 wziął udział w zjeździe duchowieństwa i świeckich eparchii moskiewskiej, który miał wybrać nowego metropolitę moskiewskiego po usunięciu z urzędu Makarego. Chociaż nie był wyświęcony na kapłana, został zgłoszony jako kandydat na ten urząd i uzyskał 303 głosy z 800. Poparcie zawdzięczał swojej wcześniejszej krytyce Rasputina oraz pogłoskom, jakoby był osobą szczególnie bliską carowi Mikołajowi II, z którym spotkał się w 1915 w kwaterze głównej w Mohylewie. Metropolitą został jednak ostatecznie dotychczasowy arcybiskup wileński i litewski Tichon, na którego zgodnie głosowali delegaci duchowieństwa.
Brał udział w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1917–1918 jako delegat świeckich. Ponownie, chociaż nie posiadał święceń kapłańskich, zyskał część głosów w wyborach patriarchy moskiewskiego i całej Rusi, nie były to jednak głosy ważne.
Po dojściu do władzy bolszewików był wielokrotnie aresztowany.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego Kategoria:Członkowie Rady Państwa Imperium Rosyjskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Marszałkowie powiatowi Kategoria:Oberprokuratorzy Świątobliwego Synodu Rządzącego Kategoria:Szlachta Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1932