Psy tej rasy nie podlegają próbom pracy.
Wygląd Jindo jest średniej wielkości szpicem o mocnej, zwartej budowie i gęstym owłosieniu. Jego sylwetka jest podobna do większej od niego akity i mniejszej shiby. Długość tułowia jindo jest nieznacznie większa od wysokości w kłębie. Głowa jindo ma kształt trójkąta.
thumb|180px|En face thumb|Jindo o rudopłowym umaszczeniu Stop jest umiarkowanie zaznaczony, niezbyt stromy. Uszy średniej wielkości, trójkątne, grube, skierowane do przodu. Oczy w kształcie migdałów, o barwie od rudobrązowej do ciemnobrązowej, z czarnymi powiekami. Kufa prosta. Nos i wargi czarne, z wyjątkiem osobników o białym umaszczeniu, u których spotykany jest nos różowo ubarwiony. Sierść gęsta, włos okrywowy szorstki, a podszerstek miękki. Klatka piersiowa umiarkowanie głęboka i mocna, a brzuch podciągnięty. Kończyny są proste, dobrze umięśnione, zakończone kocimi łapami. Pazury ciemno ubarwione i mocne. Ogon jest osadzony wysoko, zwinięty lub sierpowato zagięty, z włosem dłuższym niż na tułowiu. Umaszczenie białe, płowe lub czarno-białe. Wzorce FCI i UKC wyróżniają jeszcze maść rudopłową, czarną, czarną podpalaną, wilczastą i pręgowaną.
Zgodnie ze wzorcem rasy przyjętym przez FCI, pożądana wysokość w kłębie dla psów wynosi 53–54 cm, a dla suk 48–49 cm.