Hildegarda Peplau (ur. 1 września 1909 w Reading, Pensylwania; zm. 17 marca 1999 w Sherman Oaks, Kalifornia) – amerykańska pielęgniarka, profesor. Zajmowała się teorią pielęgniarstwa. Stworzyła teorię relacji międzyludzkich w pielęgniarstwie, na którym opiera się model psychodynamicznego pielęgniarstwa. Jej prace w zakresie teorii pielęgniarstwa są uznawane za pierwsze zaraz po opublikowanym w 1859 roku Notes on Nursing przez Florence Nightingale i miały ogromny wpływ na rozwój badań dotyczących pielęgniarstwa, kształcenia w zakresie pielęgniarstwa oraz kulturę i samoświadomość pielęgniarstwa.
Przebieg pracy zawodowej Peplau zdała egzamin pielęgniarski w 1931 roku, a od 1936 roku pracowała w Bennington College w Vermont. W międzyczasie brała udział w seminarium na kierunku psychologia interpersonalna. W 1943 roku uzyskała tytuł bakałarza w powyższej dziedzinie. Podczas drugiej wojny światowej wstąpiła do U.S. Army Nurse Corps jako First Lieutenant, a jej polem działań była neurologia i psychiatria. Po roku 1945 kontynuowała naukę i otrzymała tytuł magistra w zakresie pielęgniarstwa psychiatrycznego. Jej praktyczne doświadczenie w zakresie pielęgniarstwa zbierała podczas pracy w różnych placówkach. W 1953 roku Peplau otrzymała tytuł doktora. W 1954 została wykładowcą na Uniwersytecie Rutgera, a habilitację ukończyła w 1960.