thumb|240px|Grobowiec pisarza i jego ojca na Cmentarzu Montmartre Jean-Jacques Ampère (ur. 12 sierpnia 1800 w Lyonie, zm. 27 marca 1864 w Pau) – francuski historyk, filolog i literat; oficer Legii Honorowej (1846).
Życiorys Był jedynym synem fizyka André-Marie Ampera. Matka Jean-Jacques’a zmarła, gdy był niemowlęciem.
Studiował kulturę ludową i poezję popularną północnej Europy, w tym krajów skandynawskich. Po powrocie do Francji w 1830 wygłosił serię wykładów na temat poezji niemieckiej i skandynawskiej w Ateneum marsylskim. Te ukazały się drukiem w De l’histoire de la poésie (1830). Były one pierwszym (tego typu) zbiorem epickich utworów niemieckich i skandynawskich, na rynku francuskim.
Po przeprowadzce do Paryża, nauczał na Sorbonie i został profesorem historii literatury francuskiej w Collège de France (Kolegium Francuskie). Podróż po Afryce Północnej (1841) zainicjowała dalsze, w których odwiedził Grecję i Włochy w towarzystwie m.in. Prospera Mériméa. Zaowocowało to wydaniem La Grèce, Rome et Dante : étude littéraires d’après nature (1850)) Jean-Jacques Ampère popularyzował także studium Dantego we Francji.