Jerzy Biechoński (ur. 17 marca 1892 w Mławie, zm. 1940 w Kalininie) – polski policjant, nadkomisarz Policji Państwowej, jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Adama i Janiny z Czaplickich. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej (POW) i żołnierz Legionów Polskich, plutonowy. W latach 1918–1919 w służbie cywilnej. Od 1 października 1919 roku w Policji Państwowej, pełnił służbę m.in. w Będzinie, Kielcach i Warszawie, w tym w Komendzie Głównej i jako oficer inspekcyjny Komendy m.st. Warszawy (1931–1935). Od 2 czerwca 1936 roku do września 1939 roku Komendant Powiatowy Policji w Białej Podlaskiej.
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940 roku jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej. Pochowany w Miednoje.