Media oraz konsumenci krytykowali bardzo wygórowaną cenę czy błędy w konstrukcji urządzenia takie jak konieczność trzymania telefonu bokiem w trakcie rozmowy, pionowy i niepasujący do mobilnych gier wyświetlacz, wtyk słuchawkowy 2,5 mm, konieczność wyjmowania baterii dla wymiany kartridża z grą, niewygodne sterowanie. Dodatkowo przedsiębiorstwo podawało zupełnie inne dane odnośnie sprzedaży twierdząc iż w pierwszym tygodniu sprzedano 400 000 sztuk urządzenia choć w wielu krajach jak np. Stany Zjednoczone sprzedaż sięgała tylko 5 000 sztuk a Wielkiej Brytanii tylko 500 sztuk a wielu dystrybutorów zaczęło obniżać ceny w panice przed konkurencyjnym Game Boy Advance. Później Nokia przyznała że dane obejmowały jedynie wysyłkę do magazynów sprzedawców a nie samą sprzedaż.
W maju 2004 roku wydano zmodyfikowaną wersję o nazwie N-Gage QD, który poprawił wady konstrukcyjne jak wkładanie kartridży oraz trzymanie telefonu podczas rozmowy. Usunięto parę funkcji jak m.in MP3, USB czy radio aby zmniejszyć koszt. Pomimo tych starań sprzedaż nadal utrzymywała się na niewielkim poziomie, której powodem była mała liczna gier oraz źle przeprowadzona kampania reklamowa, które nie zainteresowała dorosłych graczy.