Jan Bronisław Biesiadecki (ur. 10 lutego 1898 w Zarzyszczach, pow. żółkiewski, zm. kwiecień 1940, Charków) – porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, leśniczy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława i hr. Zofii z Siemiginowskich, urodzony 10 lutego 1898 w Zarzyszczach w powiecie żółkiewskim. Ukończył 4 klasy gimnazjum w Chyrowie, a także Wyższą Szkołę Lasową w mieście Budweiss.
15 maja 1916 został powołany do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej i przydzielony do 32 pułku piechoty OK. Po krótkim przeszkoleniu został przydzielony do 105 batalionu. Do 17 października 1918 walczył na froncie serbskim, jako dowódca plutonu w stopniu kaprala.
Po zakończeniu wojny, 13 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. 19 listopada 1918 wstąpił do formującego się w Jaśle 5 pułku piechoty Legionów i został skierowany do obrony Lwowa. Z dniem 1 czerwca 1919 został zweryfikowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem. Odbył kurs podoficerski w 1 Dywizji Piechoty Legionów w Komorowie, oraz przebył całą kampanię 1919 –1920. Brał udział w walkach na froncie Litewsko-Białoruskim i Ukraińskim, w odwrocie z Kijowa i kontrofensywie do czasu zawieszenia broni. 25 lipca 1921 – na własną prośbę – został przeniesiony do rezerwy.