Asmodeusz w judaizmie Istnieją legendy mówiące o jego związkach z królem Salomonem. Władca ten podobno przechytrzył demona i zobowiązał do pomocy przy budowie Świątyni Jerozolimskiej. Zły duch okazał się bardzo wydajnym robotnikiem: nie używając żelaznych narzędzi obrabiał bloki kamienia tak, że nie było szpary w którą można by włożyć ostrze noża. Inne z kolei legendy przypisują mu rangę porównywalną z zoroastriańskim Aszma-dewą czy chrześcijańskim Samaelem (z którym przez niektórych jest utożsamiany) – miałby być on królem wszystkich demonów i mężem Lilith po tym jak ta opuściła Adama. Krążą też legendy, że był pradawnym wężem, który skusił Ewę. Według innej tradycji żydowskiej jest potomkiem Adama i Lilith.
W Talmudzie babilońskim Asmodeusz (hebr. אשמדאי, Aszmedaj) pojawia się w dwóch ustępach: we wzmiance w traktacie Pesachim 110a, gdzie mówi się o nim, iż jest królem wszystkich demonów oraz w długim ustępie w traktacie Gittin 68a–b opowiadającym o przygodach króla Salomona i Asmodeusza. Zwłaszcza ten drugi ustęp ma duże znaczenie dla późniejszych tradycji dotyczących Asmodeusza. Według tekstu Salomon potrzebował robaka Szamira do budowy Świątyni Jerozolimskiej, a tylko Asmodeusz wiedział, gdzie ów robak się znajduje.