Między 26 września 1915 a 3 marca 1916 był ministrem spraw wewnętrznych Imperium Rosyjskiego, musiał odejść z urzędu wskutek nieudanej intrygi mającej na celu usunięcie Rasputina z dworu carskiego, czy nawet pozbawienie go życia. 7 lutego 1916 wydał memoriał poświęcony koordynacji działań wszystkich organów państwowych, jakie zajmowały się nadzorowaniem sytuacji w fabrykach. Polecał zwracać szczególną uwagę na rewolucyjnych agitatorów, szybko wyjaśniać przyczyny strajków, w razie ustalenia winy robotników karać ich bezwzględnie, wpływać na zmianę stanowiska kierownictwa zakładu, gdyby to ono wywołało niezadowolenie zatrudnionych.
Aresztowany po rewolucji lutowej i uwięziony w Twierdzy Pietropawłowskiej, w sierpniu 1918 został przewieziony do Moskwy i rozstrzelany we wrześniu tego samego roku razem z grupą innych prawicowych działaczy Rosji carskiej (ks. Joann Wostorgow, Nikołaj Makłakow, Iwan Szczegłowitow, biskup selengiński Efrem).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Straceni przez