Ogółem podczas reprezentacyjnej kariery rozegrał 39 spotkań, z czego 21 było oficjalnymi meczami międzynarodowymi, drużynę jako kapitan prowadził w szesnastu spotkaniach, w tym w czterech testmeczach, natomiast wszystkie punkty (odpowiednio 52 i 16) zdobył z przyłożeń, których wartość w tym okresie wynosiła cztery punkty.
Kariera zawodowa Po ukończeniu Christ’s College studiował prawo na University of Canterbury, tytuł uzyskując w 1982 roku. Do palestry został przyjęty rok później, zaś w 1987 roku został wspólnikiem w kancelarii prawniczej Rainey Collins w Wellington, w której po czterech latach został starszym wspólnikiem.
Pozostał również związany ze sportem, w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych trenował bowiem drużynę uniwersytetu w Wellington oraz reprezentację nowozelandzkich uniwersytetów. W 1995 roku został wybrany do zarządu New Zealand Rugby Union. Mające status amatorskiego sportu rugby union przeżywało wówczas kryzys, związany z podjętą przez magnata medialnego, Kerry Packera, próbą stworzenia zawodowych rozgrywek. Założona przez niego World Rugby Corporation za pomocą lukratywnych umów rekrutowała zawodników niezadowolonych z nierównomiernej redystrybucji dochodów z tego sportu prowadzonej przez krajowe związki rugby.