Po bitwie został mianowany generałem i wyjechał do Krakowa za Langiewiczem. Zwolennicy Mierosławskiego wysunęli wówczas kandydaturę Rochebrune’a na wodza naczelnego powstania, czego jednak Rząd Narodowy nie uznał. Rozczarowany walką polityczną, Rochebrune wyjechał do Francji. Powrócił do udziału w powstaniu pod koniec 1863 roku, obejmując dowództwo IV, V i VI oddziału w organizowanej wyprawie galicyjskiej na Wołyń, zakończonej jednak porażką w bitwie pod Poryckiem (2–3 października 1863). Według wspomnień Filipa Kahane, po przekroczeniu granicy i połączeniu się oddziałów polskich doszło do nieporozumienia pomiędzy Rochebrunem i rotmistrzem Rozwadowskim, którego poparł głównodowodzący Michał Heydenreich ps. „Kruk”. W rozżaleniu Rochebrune zrzucił z siebie mundur, oddał pałasz i wyjechał do Francji.
.
21 stycznia 1933 roku prezydenta RP Ignacy Mościcki nadał Krzyż Niepodległości z mieczami „poległym i zmarłym Powstańcom 1863 r., jako symbol uznania ich zasług w walce o niepodległość Polski”.
Przypisy
Bibliografia Wacław Tokarz: Kraków w początkach powstania styczniowego i wyprawa na Miechów. [T. 1], Kraków 1914, s.