Do Rosji sprowadzono łącznie pięćset egzemplarzy różnych modlitw ze zbiorów wspólnot Athosu oraz patriarchatów starożytnych, dalsze księgi nadsyłali patriarchowie Aleksandrii i Antiochii. Dzięki szerszemu wprowadzeniu do Rosji wynalazku druku możliwy był druk poprawionych ksiąg w większych niż do tej pory nakładach: poprawiony Służebnik w ciągu trzech kolejnych lat został rozpowszechniony w ponad siedmiu tysiącach egzemplarzy.
Najważniejszymi zmianami wprowadzonymi w toku reform były: obowiązek wykonywania znaku krzyża trzema palcami zamiast dwóch, trzykrotny śpiew Alleluja w miejsce dwukrotnego, zmiana pisowni imienia Jezus z Isus (Ісус) na Iisus (Іисус), nakaz przemieszczania się procesji cerkiewnych "przeciw słońcu", nie zaś zgodnie z pozornym ruchem słońca, oczyszczenie tekstów modlitw ze słów dodanych lub zniekształconych w toku wielokrotnie przepisywania ksiąg. W szczególności poprawiono zniekształcone fragmenty wyznania wiary, gdzie formuła i Królestwu jego nie będzie końca (cs. jegoże Carstwiju nie budiet końca) zastąpiła powstałą na Rusi Królestwo jego nie ma końca, zaś Ducha Świętego określono jedynie epitetem Życiodajny (cs. Żywotworiaszczyj)W polskich przekładach w miejscu tym występuje rzeczownik ożywiciel (gr. ζωοποιός).