Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Dientzenhoferowie czescy a Śląsk w 1990 roku, która została wydana rok później przez Wrocławskie Towarzystwo Naukowe. W 1997 roku został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Uniwersytecie Wrocławskim. W 2003 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych, w niedługo potem stanowisko profesora zwyczajnego.

Był członkiem Komisji Historii Sztuki Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, której przez wiele lat był sekretarzem. Pełnił funkcję przewodniczącego Sekcji Naukowej Wrocławskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Był też członkiem Głównej Komisji ds. Ochrony Zabytków przy Zarządzie Głównym tego stowarzyszenia w Warszawie. Na Uniwersytecie Wrocławskim był przez dwie kadencje reprezentantem młodej kadry pracowników w Senacie tej uczelni, a po habilitacji członkiem komisji senackich: statutowej i bibliotecznej. W Instytucie Historii Sztuki pełnił obowiązki zastępcy dyrektora ds. dydaktyki, kierownika Zakładu Historii Sztuki Nowożytnej i dyrektora (1996-2005). Był jednym z redaktorów serii „Historia Sztuki. Acta Universitas Vratislaviensis”. W 1988 roku za swoją działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Pochowany na cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiuśp.