Stefania Szuchowa (ur. 1890 w Warszawie, zm. 1972 tamże) – polska pisarka, autorka słuchowisk dla dzieci i młodzieży.
Studiowała filologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz nauki przyrodnicze na kursach. W okresie okupacji niemieckiej (1939-1945) działała w tajnym nauczaniu. Po wojnie współpracowała z redakcją dziecięcą Polskiego Radia. Debiutowała baśnią Tajemnice motyli (1920). Potem ukazały się: Opowiadania i wiersze (1923) – książka pomocnicza dla nauczyciela Szepty myszek (1924) Gospodarstwo Madzi i Jacka (1929) Staszek kupuje nowe buty (1948) Dzieci zwierząt (1950) – antologia Zimowe szczęście (1951) O Elżbietce i o jej braciszku (1955) Sieć i koszyczek (1956) Baśń o Krakusie i wawelskim smoku (1957) Mateuszek na zaczarowanej wyspie (1958) Za milą trzecią (1959) Księżycowe piosenki (1960) Przygoda z małpką (1960) Marcin i jego miasto (1963) Dziwię się światu (1966)
Szuchowa współpracowała z wieloma czasopismami dla dzieci i młodzieży, m.in. z Płomyczkiem, Iskierkami, Świerszczykiem-Iskierkami, Płomykiem, londyńską Dziatwą, Misiem. Interesowała się głównie problematyką przyrodniczą. Wspólnie z Hanna Zdzitowiecką wydała Wiosenne zagadki (1954) i Od wiosny do wiosny (1955). Uprawiała również krytykę literacką.