Przejścia do innych schronisk Similaun Hütte (3019 m) – znakowana trasa turystyczna, wymaga jednak często trawersowania nachylonych pól śnieżnych, przydatne kijki, 1:40 h. Ramolhaus (3006 m) – przejście przez przełęcz Ramoljoch (3186 m), miejscami eksponowana droga, tylko dla wprawnych, 5 h. Hochjochhospitz (2413 m) – miejscami eksponowana droga prowadząca przez Seilkogel (3355 m), tylko dla wprawnych, 5 – 5:30 h; alternatywnie można przejść dołem bez żadnych trudności cofając się do miejscowości Vent, ok. 5 h.
Historia schroniska Pierwszy, niewielki budynek w bezpośrednim sąsiedztwie obecnego Martin Busch Hütte zbudował w 1877 roku Joseph Grüner, mieszkaniec wioski Sölden. Jeszcze w XIX wieku budynek ten odkupił od właściciela Deutscher und Österreichischer Alpenverein (DuÖAV) z przeznaczeniem na schronisko górskie. Na początku XX wieku zarządzała nim Sekcja Innsbrucka Österreichischer Alpenverein (ÖAV). W 1911 roku schronisko przekazano odpłatnie pod zarząd Sekcji Berlińskiej Deutscher Alpenverein. Po I wojnie światowej schronisko stało się dość popularne, gdyż stanowiło punkt wyjścia na szereg wysokich szczytów alpejskich. Istniejący budynek był jednak zbyt mały jak na potrzeby licznych turystów. W związku z tym Sekcja Berlińska Deutscher Alpenverein (DAV) podjęła decyzję o budowie nowego schroniska.