Osobom zakwalifikowanym do zabiegu wykonuje się próbę laserową w celu optymalnego dobrania takiej energii, aby przy jak najmniejszej ilości uzyskać jak najlepszy efekt. Na małe, lub powierzchniowe zmiany naczyniowe najlepiej działa promień dobrze pochłaniany przez oksyhemoglobinę, ale jednak wnikający w tkankę (co pozwala to na korekcję zmian podskórnych oraz większą kontrolę nad nagrzewaniem tkanki). W tym celu używa się światła widzialnego o barwie żółto-zielonej (ok. 500-600 nm) Jednak dobre pochłanianie wiązki przez hemoglobinę utrudnia leczenie większych i głęboko położonych zmian. Podczerwona (1064 nm) - słabiej wchłaniana długość fali - umożliwia bardziej równomierne nagrzewanie większych naczyń. Najnowsze systemy laserowe generują obydwa rodzaje wiązki, dzięki czemu charakteryzują się dużą uniwersalnością, znajdując zastosowanie także w zabiegach depilacji laserowej oraz fotoodmładzania. Aby zapobiec uszkodzeniu tkanki (co mogłoby doprowadzić do powstania blizn), emisja wiązki ma charakter pulsacyjny - przerwy pomiędzy impulsami pozwalają tkance się ochłodzić. Energia świetlna emitowana z lasera jest pochłaniana przez czerwony barwnik krwi, tj. hemoglobinę. W efekcie podnosi się temperatura, a krew „ścina się” i niszczy od wewnątrz ściany naczynia krwionośnego.