thumb|300px|Struktura chemiczna polichlorowanych bifenyli Polichlorowane bifenyle (, PCBs) – grupa halogenowanych organicznych związków chemicznych, pochodnych bifenylu. Jak dotąd poznano i opisano 209 różnych kongenerów z grupy PCBs, z czego ok. 130 spotyka się w mieszankach używanych komercyjnie (zazwyczaj zawierają one >50 kongenerów). W Polsce ich stosowanie jest zabronione od 30 czerwca 2010.
Polichlorowane bifenyle, wraz z polichlorowanymi dibenzo-p-dioksynami (, PCDDs) oraz polichlorowanymi dibenzofuranami (, PCDFs), tworzą grupę tzw. związków dioksynopodobnych (, DLCs). Z uwagi na swoją strukturę chemiczną wszystkie DLCs wykazują charakter hydrofobowy. Ich rozpuszczalność w wodzie jest mniej więcej wprost proporcjonalna do liczby atomów chloru w cząsteczce.
Aby móc przedstawić toksyczność różnych DLCs w postaci wymiernej, liczne dane toksykologiczne i biochemiczne dotyczące tych substancji zostały sprowadzone do jednej wartości, tworząc w ten sposób tzw. współczynnik równoważny toksyczności (, TEF). Za punkt odniesienia przyjęto najbardziej toksyczną dioksynę, tj. 2,3,7,8-TCDD, która przyjmuje wartość 1. Toksyczność innych kongenerów określa się współczynnikami, mającymi postać ułamków dziesiętnych.