William J. Quarter (ur. 21 stycznia 1806 w Killurin w Irlandii, zm. 10 kwietnia 1848 Chicago, Illinois) – amerykański duchowny pochodzenia irlandzkiego, pierwszy biskup Chicago.
Życiorys Urodził się w Killurin w hrabstwie Offaly w Irlandii w rodzinie Michaela i Ann, jako trzeci z czwórki braci. Jego dwóch braci także wybrało powołanie kapłańskie. Studiował w Maynooth, a pod wpływem misjonarza z USA, postanowił wyjechać do Ameryki, by wspomóc tamtejszy Kościół cierpiący na brak kapłanów. W 1822 roku dotarł do Quebecu, a stamtąd do Stanów Zjednoczonych. Tam dokończył przygotowania do kapłaństwa w Emmitsburgu w Marylandzie i 19 września 1829 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ówczesnego biskupa Nowego Jorku Johna Dubois. Pracował duszpastersko w diecezji Nowy Jork. Od roku 1833 był proboszczem w Lower East Side na Manhattanie.
28 listopada 1843 roku otrzymał nominację na ordynariusza nowo utworzonej diecezji Chicago. Sakry udzielił mu bp John Joseph Hughes – jego dotychczasowy zwierzchnik w Nowym Jorku. W towarzystwie swego brata ks. Waltera (który został później jego wikariuszem generalnym) dotarł do miejsca swego przeznaczenia 5 maja 1844 roku.