Oddział Nikołaja Kozina (ros. Отряд Николая Козина) – partyzancki antysowiecki oddział zbrojny na Białorusi w latach 1944–1948.
Nikołaj Kozin podczas okupacji był policjantem w służbie niemieckiej w okręgu łokockim. Po odwrocie z tych terenów wojsk niemieckich i Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej (RONA) w połowie 1944 roku, sformował on oddział partyzancki składający się z byłych policjantów, którzy nie ewakuowali się do Niemiec, przedstawicieli miejscowej ludności, nastrojonych wrogo do władzy sowieckiej, i dezerterów z Armii Czerwonej. Początkowo oddział był częścią tzw. Zielonej Armii pod wodzą niejakiego Rozdymachy. Działał w lasach w rejonie suraskim obwodu briańskiego. Partyzanci liczyli na wybuch III wojny światowej pomiędzy aliantami zachodnimi i ZSRR. Oddział napadał głównie na różnego rodzaju składy i magazyny. Likwidował też aktywistów partyjnych. Wśród mieszkańców okolicznych wsi N. Kozin stworzył siatkę informatorów, którzy powiadamiali go o ruchach oddziałów służb bezpieczeństwa. Przeciwdziałał ponadto oddawaniu przez chłopów dostaw obowiązkowych. Oddział działał w grupach po kilku partyzantów, każda grupa miała swój obszar działania. Latem partyzanci przebywali w lasach, zaś po przyjściu zimy powracali do swoich miejsc zamieszkania.