Nikołaja Kozina zastrzelił wkrótce jeden z jego podwładnych o nazwisku Ławrow, który tego samego dnia poddał się Sowietom. Reszta partyzantów rozproszyła się po lasach. Na początku 1948 roku ukrywało się jeszcze 3 lub 4 z nich, ale zostali oni stopniowo wyłapani i skazani na kary długoletniego więzienia (w porównaniu do wcześniej złapanych, którzy otrzymali wyroki śmierci).
Bibliografia Siergiej Dyszew, Россия бандитская. От воров в законе до отморозков, 1998
Linki zewnętrzne Artykuł dotyczący antysowieckiego ruchu oporu na Białorusi po 1944 r. (jęz. rosyjski) Historia Republiki Łokockiej, w tym antysowieckich oddziałów partyzanckich po 1944 r. (jęz. rosyjski)
Kategoria:Antykomunistyczny ruch oporu w ZSRR