Jan Bokszczanin (ur. 7 lipca 1887 w Syrycy, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Pelagii z Maciuszewskich, urodzony w majątku Syryca (Siryca), w gminie Tołoczyn ówczesnego powiatu sieńskiego guberni mohylewskiej. Po ukończeniu gimnazjum realnego w Wilnie został powołany w 1908 do wojska rosyjskiego, gdzie odbył służbę jednoroczną w Smoleńsku. W latach 1909–1912 uczęszczał do Wileńskiej Szkoły Wojennej, jako podchorąży. 6 sierpnia1912 awansowano go na podporucznika z przydziałem do 5 syberyjskiej strzeleckiej brygady artylerii.
W czasie I wojny światowej służył w armii rosyjskiej. W 1915 został ranny. W lipcu 1917 dołączył do tworzonego na wschodzie Wojska Polskiego. Był żołnierzem III Korpusu Polskiego oraz I Korpusu Polskiego. Na początku stycznia 1919 przedostał się do Polski.