Monaster funkcjonował do maja 1922, gdy na mocy gubernialnego komitetu wykonawczego został zlikwidowany i zamieniony w muzeum historyczno-artystyczne. W 1935 budynki klasztorne zaadaptowano ostatecznie na szkołę mechanizacji gospodarstwa wiejskiego, na ich terenie wzniesiono nowy obiekt na potrzeby placówki. W latach 1941–1945 w monasterze stacjonowały wojska niemieckie, w 1945 obiekt ponownie zaczął pełnić cele edukacyjne, początkowo jako siedziba różnych szkół rolniczych, od 1956 – szkoły mechanizacji. Od 1968 był siedzibą muzeum. Prace remontowe i konserwatorskie nad zabytkowymi zabudowaniami monasterskimi podjęto w II połowie lat 50. XX wiekuHistoria klasztoru na jego oficjalnej stronie.

Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał obiekt w 1990. W 1991 do monasteru wrócili pierwsi mnisi.

Architektura W skład kompleksu budynków monasterskich wchodząOpis architektury monasteru na jego oficjalnej stronie: sobór Narodzenia Matki Bożej refektarz z cerkwiami Narodzenia Pańskiego i św. Onufrego refektarz z dzwonnicą cerkiew św. Mitrofana cerkiew św. Eliasza i infirmeria

Przypisy

*