Traktat ten nosi tytuł De la démonomanie des sorciers (O demonomanii czarowników) i zaleca ekstremalnie brutalne metody karania rzekomych czarownicBrian A. Pavlac, Witch Hunts in the Western World, Persecution and Punishment from the Inquisition to Salem Trials, 2009, s. 91: „Bodin przestrzegał, że szczególnie podatne na zakusy Szatana były kobiety. Czarownice były tak wielkim zagrożeniem, że miała zastosowanie koncepcja crimen exceptum, polegająca na tym, że wina mogła być przypisana na podstawie bardzo ograniczonych dowodów, włączając w to odmowę przyznania się podczas tortur. Czarownice miały być zabijane przy użyciu szczególnie długich i bolesnych metod, takich jak opiekanie na wolnym ogniu ze świeżego drewna, ponieważ zabijanie złych ludzi wymagało więcej czasu.”.Pennethorne Hughes, Witchcraft (1969), s. 181..
Życiorys Pochodził z niezamożnej rodziny mieszczańskiej. W młodości przebywał w klasztorze karmelitów. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Tuluzie. Był tam także wykładowcą. Około 1560 przeniósł się do Paryża, gdzie został adwokatem. Zajął się także pisarstwem i włączył w życie polityczne. Był podejrzewany o kalwinizm i ledwie uszedł z życiem z Nocy św. Bartłomieja.