Huo Guang zaczął odgrywać poważniejszą rolę dopiero w wyniku dynastycznego kryzysu w 91 p.n.e., kiedy zarówno następca tronu Liu Ju jak i jego matka, cesarzowa Wei Zifu, byli zmuszeni popełnić samobójstwo. Zdeterminowany, by mianować swym następcą Liu Fulinga (późniejszego cesarza Zhao (87–74 p.n.e.), małoletniego syna swojej ulubionej konkubiny Zhao Jieyu, Wudi dał wyraz swoim intencjom przesyłając Huo Guangowi prezent. Był to obraz przedstawiający księcia Zhou wspierającego króla Chenga (ok. 1042/1035–1006 p.n.e.) jako regent. W trakcie swojej śmiertelnej choroby w 87 p.n.e. Wudi wprost poprosił Huo Guanga, by ten przyjął taką rolę. Huo Guang odmówił na rzecz Jin Midi, ten jednak oświadczył, że jako obcy (był z pochodzenia Xiongnu) gorzej niż Huo Guang nadaje się do tego zadania. Ostatecznie Huo Guang został mianowany Naczelnym Generałem (Da Jiangjun, 大將軍) z honorowym tytułem Marszałka Stanu (Da Sima, 大司馬), Jin Midi Generałem Rydwanów i Kawalerii (Juji Jiangjun, 車騎將軍), Shangguan Jie Generałem Lewej Strony (Zuo Jiangjun, 左將軍), zaś Sang Hongyang Cesarskim Doradcą (Yushi Dafu, 御史大夫). Wszyscy oni wzięli na siebie obowiązek wykonania ostatniej woli cesarza i wspierania nowego władcy, który miał zaledwie osiem sui.