Po wycofaniu ze służby w roku 1972, parowóz został przewieziony do Tarnowskich Gór i ustawiony w Skansenie Maszyn Parowych przy Zabytkowej Kopalni Srebra.
Konstrukcja thumb|left|230px|Kolej Opalenicka około 1920 – po lewej widoczny jeden z parowozów późniejszej serii Tyb4 Wąskotorowy tendrzak o układzie osi C1', z dwucylindrowym silnikiem bliźniaczym na parę nasyconą (C1'n2t). Budka maszynisty była otwarta po bokach, z niskimi drzwiczkami. Skrzynie wodne po bokach kotła mieściły 2 m³ wody, a skrzynia węglowa z tyłu budki – 1 t węgla. Na PKP parowóz ten pracował także z dwuosiowym tendrem doczepnym serii Pt2 fabryki w Kołomnie (mimo posiadania skrzyni węglowej z tyłu budki), mieszczącym 3,3 m³ wody i 1 t węgla.
Kocioł był płomieniówkowy, z miedzianą skrzynią ogniową, po wojnie zamienianą na stalową. Na kotle umieszczony był wysoki zbieralnik pary, w którym znajdowała się suwakowa przepustnica pary z napędem wewnętrznym. Piasecznica o napędzie ręcznym, umieszczona na kotle, podawała piasek pod drugą i trzecią oś wiązaną. Zasilanie w wodę zapewniały inżektory ssąco-tłoczące Strubego. Armatura kotła była niemiecka, z wodowskazem rurkowym i kranami probierczymi. Na kominie zainstalowany był odiskiernik siatkowy.