Marek Samarcew (ur. 11 kwietnia 1951 w Żarach) – generał dywizji Wojska Polskiego.
Służba w wojsku Po ukończeniu szkoły oficerskiej od 1975 roku pełnił służbę w 2 Sudeckim Pułku Czołgów Średnich w Opolu, gdzie dowodził plutonem, a następnie kompanią czołgów. W 1981 roku objął obowiązki oficera operacyjnego, a w 1982 roku szefa sztabu – zastępcy dowódcy 13 Pułku Zmechanizowanego w Kożuchowie. Od 1984 do 1985 roku był starszym oficerem operacyjnym Oddziału Szkolenia Bojowego Sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu.
W latach 1985–1988 był dowódcą 42 Pułku Zmechanizowanego w Żarach. W 1988 roku został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy 4 Dywizji Zmechanizowanej Krośnie Odrzańskim.
W 1991 roku objął obowiązki dowódcy 1 Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie. W 1994 roku został zastępcą szefa Zarządu X Szkolenia Bojowego Sztabu Generalnego WP. W 1995 roku mianowany na stopień wojskowy generała brygady i w tym samym roku wyznaczony na stanowisko szefa Zarządu XII Sztabu Generalnego WP. W 1997 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa szkolenia Dowództwa Wojsk Lądowych.