SN 1987A – gwiazda supernowa zaobserwowana 23 lutego 1987 w Wielkim Obłoku Magellana. Najjaśniejsza supernowa od 1604 roku widoczna gołym okiem. Maksymalną jasność osiągnęła 18 maja 1987 roku. Przed eksplozją gwiazda miała promień wynoszący około 35±5 , przy wybuchu gwiazda wyrzuciła w przestrzeń kosmiczną materię o masie ok. 18±1,5 . Według obserwacji z użyciem JWST supernowa SN 1987A skończyła jako gwiazda neutronowa.

Odkrycie i obserwacje Została odkryta przez Iana Sheltona i Oscara Duhalde'a z Obserwatorium Las Campanas 24 lutego 1987, oraz niezależnie przez innych astronomów z Nowej ZelandiiWiadomość o odkryciu SN 1987A w Cyrkularzu IAU nr 4316 . Na początku marca 1987 supernowa była obiektem obserwacji największego wówczas teleskopu kosmicznego Astron.

Regularnie obserwowana za pomocą teleskopu Hubble'a od czasu jego wystrzelenia w 1990 (pierwsze zdjęcie wykonano w 1278 dniu po wybuchu).