Kazimierz Baraniecki (ur. 16 lutego 1900 w Opalenicy, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, porucznik rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Piotra i Franciszki z domu Burdajewicz. Miał brata Ludwika (1897–1920). Uczył się najpierw w Szkole Powszechnej w Opalenicy, a dalszą edukację przerwało powołanie go do armii niemieckiej w czerwcu 1918.
Po zakończeniu I wojny światowej wrócił do rodzinnej Opalenicy, 24 grudnia 1918 wstąpił do kompanii opalenickiej i brał udział w powstaniu wielkopolskim. Walczył na froncie zachodnim w okolicach Zbąszynia i Międzychodu. Po włączeniu Armii Wielkopolskiej do Wojska Polskiego, brał udział jako żołnierz 61 pułku piechoty w wojnie polsko-bolszewickiej. Za postawę wykazaną podczas walk, 13 maja 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.: