thumb|300px|Podróż rabana Bar Saumy Rabban Bar Sauma (; ur. 1225 we wschodnich Chinach, zm. 1294 w Bagdadzie) – nestoriański mnich, średniowieczny dyplomata i podróżnik. Jako jeden z pierwszych podróżników przemierzył cały znany świat ze wschodu na zachód, tj. z Pekinu, aż do Rzymu i Paryża.
Młode lata Bar Sauma (raban oznacza „mistrza” i stanowi honorowy tytuł, który mu później nadano) urodził się w rodzinie bogatego i religijnego małżeństwa (jego imię oznacza „syn postu”) z plemienia Ongutów w Chinach, niedaleko od Pekinu. Po ukończeniu 20 lat zaczął zastanawiać się nad wstąpieniem do zakonu. Rodzice próbowali wpłynąć na jego decyzję, gdyż był jedynakiem. Przez kilka lat pozostał w domu rodzinnym i pracował wspólnie z ojcem. Ostatecznie w 1248 po uzyskaniu akceptacji rodziców wstąpił do zakonu nestoriańskiego. Po kilkuletnim w pobycie w nim w 1255 przeniósł się w góry Fang, gdzie zamieszkał w jaskini. Prowadząc życie pustelnika słynął z pobożności i dobrociS.A. Bessenecker, „The New Friars:The Emerging Movement Serving the World’s Poor”, InterVarsity Press, Downers Grove 2006, , s. 131-132..