Po I wojnie światowej obok działalności w Schola Cantorum wykładał w Konserwatorium Paryskim (1912–1929). Wyprowadził się z dotychczasowej rezydencji letniej koło Boffres w departamencie Ardèche, z której stworzył 1886 zamek Château des Faugs i przeniósł się na Lazurowe Wybrzeże do Agay koło Saint-Raphaël. W tym okresie zbliżył się do Caroline Janson, która w przyszłości została jego żoną. W twórczości tego okresu zaczęły dominować wpływy neoklasycyzmu, lecz nadal pozostał przeciwnikiem nowoczesności, do czego nie potrafili go przekonać jego uczniowie Albert Roussel, Erik Satie, Antonio María Valencia i Edgar Varèse.
W 1931 roku otrzymał order Wielkiego Oficera Legii HonorowejPaul Marie Théodore Vincent d'Indy (LH/1335/6). Archives nationales. Site de Paris (www2.culture.gouv.fr).
Przypisy
Bibliografia
Elżbieta Dziębowska: Historia muzyki powszechnej. T. 2, Barok, Klasycyzm, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1965
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Francuscy teoretycy muzyki Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu