Piotr Kołodziej (ur. 15 lutego 1853 w Siemianowicach Śląskich, zm. 14 grudnia 1931 tamże) – śląski pisarz ludowy oraz dramatopisarz, polski działacz społeczno-kulturalny i oświatowy na Górnym Śląsku.
Życiorys Pochodził z chłopskiej rodziny. Jego rodzicami byli Wojciech Kołodziej oraz Paulina Opat. Po zakończeniu szkoły ludowej pracował jako robotnik w hucie Laura w Siemianowicach. W 1883 roku został prezesem Związku Chrześcijańsko-Ludowego, a od 1919 był członkiem Towarzystwa Oświaty im. Św. Jacka w Siemianowicach.
Twórczość Był autorem około 30 utworów dramatycznych o komediowym charakterze zawierających wątki folklorystyczne, cieszących się dużą popularnością w amatorskich teatrach na Śląsku.
Bogata wdowa (1883) Wycużnik (1884) Dziesięć tysięcy marek (1887) Sąsiedzi (1892) Macocha (1896) Górnicy (1894) Obieżysasi (1895) – poświęcony emigracji zarobkowej do Niemiec
Upamiętnienie W Siemianowicach Śląskich znajduje się ulica im. Piotra Kołodzieja. Jego imię nosi Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących Meritum im. Piotra Kołodzieja w Siemianowicach Śląskich.